Jouw waarde staat los van wat je kunt

Er is een baby geboren. Zo’n mooi, klein, nieuw wezentje met nog een heel leven voor zich, die alle dromen kan waarmaken en die door de wereld liefdevol verwelkomd is, in alle liefde en warmte. 

Er komt iemand dichterbij. Deze pakt het baby’tje op en zegt: ‘Jij bent waardeloos. Je bent een nietsnut, je zult nooit goed genoeg zijn, wat een prul ben jij.’

Wat voel je daarbij?

Zou je die persoon door elkaar willen rammelen, willen schreeuwen: ‘Nee!! Niet waar, hou op!’

De baby snel overnemen en vertellen dat er helemaal niets waar was van wat die ander zei, en de kleine vooral heel veel liefde geven?

Ik wel, in ieder geval. En ik vermoed dat jij een soortgelijke reactie zult hebben gehad.

Laten we even doorspoelen en de camera omdraaien… richting jouzelf.

Jij bent ook begonnen als zo’n lief klein baby’tje. Jij was ook zo’n wonder, de wereld heeft ook jou verwelkomd en liefde gegeven.

En toch… Voel jij je nu waardeloos. Een nietsnut misschien, iemand die nooit goed genoeg is. Een prul.

Wat is er gebeurd? Waarom was je als baby waardevol en nu ineens niet meer?

Ik zal je het antwoord geven. Je bent nog steeds waardevol. Net zoveel als toen.

Je hebt alleen dingen meegemaakt, dingen ervaren, dingen gedacht en geïnterpreteerd. Je hebt fouten gemaakt en er zijn dingen mislukt. En die heb je allemaal gehangen aan jouw waarde als persoon. Je hebt als het ware rond die prachtige persoon die je bent, die waardevolle, schitterende ziel die straalt van het helderste licht, een hele reeks aan oordelen opgeplakt. Zie het als een berg post-its, verklaringen van ‘niet goed genoeg’, of als de windsels van eenmummie. 

Je hebt het doosje ‘waardevol zijn’ opengesteld voor oordelen over dingen die je hebt GEDAAN in plaats van dingen die je werkelijk BENT.

En dat doet vrijwel iedereen. We hangen onze waarde op aan onze prestaties, ons gewicht, ons uiterlijk, aan hoe vriendelijk we zijn, hoe goed we dingen kunnen… 

De doe-dingen en de kun-dingen; die prestaties, die uiterlijkheden, al dat soort zaken, hebben allemaal een strategie als basis. Of jij slaagt in je opzet, hangt af van de strategie en van jouw vaardigheid om die strategie te volgen. Allebei hebben ze niets te maken met jouw waarde als persoon.

Als je een pen wilt oppakken met je oor, dan is dat niet bepaald een goede strategie. Die strategie zegt helemaal niets over jouw waarde.

Een gemiddeld kind van vier hoef je niet te vragen hoe je de vierkantswortel van 144 uitrekent, want dat kind heeft simpelweg die vaardigheid nog niet. Dat maakt dat kind in niets minder waardevol, want het een heeft niets met het ander te maken. 

Of jij waardevol bent, hangt helemaal niet af van goed kunnen rekenen, goed kunnen zingen, 65 kilo wegen of veel of geen sproeten hebben. Dat is hoe ‘we’ collectief denken, maar die gedachte an sich is compleet achterstevoren. Denken dat je niet goed genoeg bent terwijl je simpelweg de verkeerde strategie (en dat doe je niet met opzet!!) hanteerde of dat je de vaardigheid nog niet hebt (we moeten allemaal leren lopen, tandenpoetsen, veters strikken enzovoort), is het personificeren van iets dat niet persoonlijk is. Dat is vaardigheden, uiterlijkheden, prestaties en allerlei andere doe- en kun-dingen in de doos gooien van ‘waardevol zijn’, terwijl ze daar helemaal niet thuishoren.

Koppel ze los.

Stop alles weer in de juiste doos.

En luister de podcast om hier meer over te weten te komen. 

Bij de podcast zit ook een fijne meditatie om de loskoppeling te maken tussen jouw waarde en alle oordelen die daar in de loop van de tijd tussen zijn gekomen. Download ‘m via deze link.

Liefs, Marieke

Setpoint gewicht?

Ik kreeg zonet een prachtige vraag binnen via de mail (info@morningmagic.live) en ik wil deze – en het antwoord – graag met jullie delen 🙂

“Ik heb heel even een vraag over setpoint gewicht. Is dat iets wat bestaat? Ik hoorde dat namelijk in een podcast en eigenlijk vond ik het best negatief. Dit zou inhouden dat je dus misschien in theorie met heel veel liefde niet verder kan afvallen, want je moet accepteren dat je setpoint hoger is geworden door diëten. Nou hoef ik echt niet mijn gewicht van toen ik 21 was hoor, maar ik was benieuwd of hier iets van waarheid in zit.” 

Dit was mijn reactie:

Wat een interessante vraag! 🙂

Ik moet bekennen dat ik nog nooit van een ‘setpoint gewicht’ had gehoord, maar ik merk ook dat ik het er niet mee eens ben XD

In de zin van dat ik geloof dat het allemaal in het brein zit – en dat het dus eerder gaat over jouw eigen geloof en overtuigingen dan over hoe het lijf je ’tegenwerkt’ met zoiets als ‘lichter dan dit word je niet’.

Als je conventioneel kijkt naar hoe afvallen in zijn werk gaat, dan snap ik dat mensen een bodem detecteren en dat daar doorheen breken ‘vreselijk moeilijk’ is. Maar zoals ik al zei, ik denk dat het eerder gaat over het niet zien van fysieke reacties op mentale processen, oude sh*t en de wens van het lichaam om de persoon te beschermen, dan dat er letterlijk geen enkele mogelijkheid is om meer kilo’s los te laten.Voor wat betreft wat je nou moet met deze info…

Ik denk dat de beste manier om hiernaar te kijken is de manier waarop jij zelf eigenlijk ook al kijkt: in hoeverre is het nodig om fysiek weer te worden zoals ik was? Wat heb ik nou daadwerkelijk te winnen bij het ‘halen’ van een bepaald gewicht? Waarschijnlijk zit dat ‘m niet eens zo zeer in het gewicht zelf, maar in de associaties die je ermee hebt. Dat gevoel van vrijheid van toen je achttien was, van die onbegrensde mogelijkheden en de dromen die je toen nog koesterde en najoeg. Hoe gelukkig je toen was. Dat koppel je dan aan je gewicht.

De volgende vraag is dan natuurlijk: is dat waar? Kun je je alleen zo vrij en gelukkig voelen als je tegelijkertijd maatje pink hebt. En ik denk dat het antwoord daarop ook al snel helder wordt 😉 

Ter aanvulling:

Ik heb in het verleden ook te horen gekregen dat ik er niet op moest rekenen ooit nog minder te gaan wegen dan 67 kilo. Dat ik er maar aan moest toegeven dat dat gewoon mijn bodem was.

Ik heb al een paar dagen niet op de weegschaal gestaan, maar de laatste keer woog ik denk ik 64,6 kilo. Of misschien zelfs minder.

En nee, dat is niet het belangrijkste. Het belangrijkste is hoe ik me voel. Over mezelf, in mijn lijf, in mijn leven. Zou ik nu net zo gelukkig zijn wanneer ik 67 kilo woog? Waarschijnlijk wel. Misschien dat er een inimini shift naar ‘nog fijner’ is bij 64,6 omdat ik wat minder kilo’s meedraag, en omdat ik me prettig voel in dit lichaam, met deze buik en mijn huidige conditie (half uur dansen? No problem!!). Maar uiteindelijk gaat het minder om die cijfers op de weegschaal en meer om hoe je je voelt, los van oordelen, prestaties en weet ik wat.

Morgen komt hier ook een hele mooie podcast over uit, nu al zin om ‘m met jullie te delen.  

Liefs, Marieke 

PS: mocht je hierover willen babbelen, neem dan contact op voor wat er mogelijk is op het gebied van coaching!

De achterwaartse strategie

Er is een strategie die veel mensen hanteren als ze willen afvallen. Een strategie waar ze zich niet eens echt van bewust zijn – of tenminste, niet als zijnde een strategie. 

En die strategie is erg goed… als je wilt falen.

Want waar de meeste mensen vanuit vertrekken, is vanuit het idee dat er iets niet goed is aan ze. Ze zijn niet goed genoeg zoals ze zijn, niet waardevol, niet zoals ze horen te zijn. Geen liefde waard, afgekeurd.

Met afvallen hopen ze zich wel goed te gaan voelen over zichzelf. Hopen ze dat ze van zichzelf gaan houden, omdat ze er ‘beter’ uitzien of minder wegen. Ze willen waardevoller worden.

Dat is op zich al een achterwaartse strategie: waardevoller worden. Je bent namelijk al waardevol, ongeacht je uiterlijk, prestaties, omstandigheden of andere (3d) omstandigheden. 

En uitgaan van het idee dat je niet goed bent, houdt juist dat idee in stand. Je bevestigt door deze manier van denken dat je dus niet goed genoeg bent bent. Dat je de moeite niet waard bent om goed voor jezelf te zorgen.

Au, dat doet pijn. 

Maar als je heel diep in je eigen oordeel over jezelf duikt – is dat niet precies wat er aan de hand is? Dat je jezelf niet goed genoeg vindt zoals je bent, dat je daartegen aan het vechten bent?

Vechten tegen de realiteit is vechten tegen de bierkaai: onmogelijk. Als jij probeert te springen vanuit ontkenning, afwijzing of niet-accepteren, dan probeer je te springen vanuit drijfzand. Pas als je kunt accepteren waar je staat, verandert je ondergrond in een springplank. Dan pas kun je dingen gaan veranderen.

En die verandering is niet een weg NAAR houden van jezelf, het is een weg VANUIT houden van jezelf. 

Dat is de verandering die je moet doorvoeren – de rest volgt dan vanzelf.

Meer weten? Luister snel de podcast, doe mee aan de Health&Body Boost of schrijf je in voor Morning Magic Health&Body!

Geduld en vertrouwen

Op het moment dat je besloten hebt dat de knop omgaat, kom je in een soort limbo terecht. Je bevindt je tussen de oude jij die je niet meer wilt (het bekende, een plek waar je monkey brain zich zeer thuisvoelt) en de nieuwe jij die nog niet realiteit is geworden (maar waar je naartoe wilt).

Het kan enorm frustrerend zijn om in je in die ‘tussentijd’ te bevinden. Je wilt zo graag, maar misschien lukt het niet, of gaat het veel minder snel dan je zou willen.

De reden daarvoor is simpel.

Dit mag dan een magisch proces zijn, het worden van die nieuwe jij, en het mag energetisch en qua intentie dan wel binnen een enkele seconde geregeld zijn, de fysieke realiteit gaat doorgaans gewoon niet zo snel. Het heeft tijd nodig.

En, en ik heb ‘m eigenlijk al verklapt… Je monkey brain speelt op. Die wil de verandering niet en die gaat je tegenhouden. Door negatieve gedachten te geven. Door te zeggen dat het toch niet gaat lukken, dat het zinloos is. Door je te overstelpen met emoties waar je niet op zit te wachten. Door je angstig te maken – dit fenomeen heet niet voor niets ‘disintegration anxiety’, je brein is bang dat jij uiteen valt. En daarom saboteert je brein je, door jou je aandacht te laten richten op alles wat nog niet goed gaat. 

Je monkey brain is bang.

Dus eigenlijk is het een goed teken als je weerstand ervaart. Eigenlijk is het mooi dat het niet van een leien dakje gaat, want dat betekent dat er verandering gaande is. Je monkey brain voelt zich bedreigd! Hoezee!

Het is dus zaak om je af te vragen: komt deze weerstand voort uit mijn oude manier van zijn? De oude identiteit die vasthoudt, die konkelt, saboteert en me terugtrekt? Of is dit de nieuwe identiteit die zegt dat het niet oké is wat ik doe. Waarschijnlijk heb je het antwoord snel genoeg gegeven en kun je al die angst en negativiteit gaan relativeren en naast je neerleggen.

Opereren vanuit die nieuwe jij betekent erop vertrouwen dat je het goed doet. Dat je goed bezig bent. Dat die verandering in je realiteit al gaande is. Zoek naar het bewijs hiervan en weet dat je bij je nieuwe jij in goede handen bent.

Meer weten? Luister naar de podcast!

De waarde van wachten

Wachten is iets wat we vaak doen. Alleen al als je zegt: ‘Ik begin maandag met afvallen,’ wacht je dus met afvallen tot ‘het juiste moment’. 

Maar is dat wel zo verstandig? Want je monkey brain, dat geen verandering wil, heeft dan eigenlijk alweer een slag gewonnen. Elk moment dat je wacht, zorgt ervoor dat je einddoel verder weg is. Je reis wordt langer. 

Zeker als je ook nog het weekend gebruikt om nog even flink te ‘genieten’ omdat je vanaf maandag weer streng aan de bak gaat, ondermijn je jezelf en geef je je macht weg aan je monkey brain.

Daarnaast heeft wachten heeft ook een passiviteit in zich, die je verlamt en die maakt dat je niet in beweging komt – een object dat beweegt, zal blijven bewegen. Een object dat stilstaat, zal blijven stilstaan.

Maar wat voor mij de belangrijkste factor is om ‘wachten’ uit te bannen is: wat voor boodschap geef je af door te wachten met iets doen dat goed is voor jou? Iets dat jou ondersteunt, sterker, gezonder en gelukkiger maakt?

Als je wacht, zeg je eigenlijk dat je op dit moment nog niet goed genoeg bent om iets te gaan doen. Dat je nog niet waardevol genoeg bent om die goede keuzes te maken, dat je pas op het moment dat je gaat beginnen, erkent dat je goed genoeg bent om goed voor te zorgen, dat je waardevol geboeg bent. Zeggen dat je op maandag begint, geeft de boodschap af dat je op maandag blijkbaar voldoet aan de voorwaarden die nodig zijn om goed voor jezelf te zorgen, en dat die voorwaarden er nu nog niet zijn.

Voor mij voelt dat alsof je baby geboren wordt, en je tegen de baby zegt: ik ga komende maandag pas van jou houden.

Of alsof je pas van de baby gaat houden als de kleine er is.

In feite ontneem je jezelf liefde als je wacht met goed voor jezelf zorgen tot een bepaald moment. Wachten wordt een energie van zwakte, van jezelf klein maken, van alles wat je juist niet wilt.

Een liefdevol leider wacht niet af. Een liefdevol leider krijgt een inzicht, neemt een beslissing, en gaat ervoor. Niet als het goed uitkomt. Niet als de verjaardag geweest is. Niet als de jaarwisseling is geweest. Een leifdevol leider stelt liefde, geluk, gezondheid en kracht niet uit.

Wanneer stop jij met wachten?

Luister snel de podcast van deze week!

Laat je workout voor je werken

Het is algemeen bekend dat je ‘moet’ bewegen als je wilt afvallen. Hoewel ik het absoluut niet eens ben met de ‘moet’, is er wel veel voordeel te behalen wanneer je beweegt. Hieronder een paar voordelen en tips.

1. verbranding

Niet alleen het verbranden van de calorieën wanneer je sport, waardoor je minder vet opslaat of zelfs je vetreserves aanspreekt, maar ook omdat je bij het sporten je spiermassa onderhoudt en zelfs vergroot. Dat betekent dat je in rust meer verbrandt (want spieren hebben meer energie nodig dan bijvoorbeeld vetcellen), waardoor ook je metabolisme een boost krijgt. 

2. Kracht en uithoudingsvermogen

Als je wilt afvallen door een calorie-tekort te creëren (waar ik ook niet helemaal van ben, trouwens), bestaat er het gevaar dat je lichaam juist energie gaat halen uit je spierweefsel, waardoor je uithoudingsvermogen en kracht worden aangetast. Dit werkt ook blessures in de hand. Ook daarom is het dus belangrijk om je spiermassa te onderhouden en niet te laten verslappen.

3. Hou het leuk

Je hoeft niet intens te sporten, of dingen te doen die zwaar zijn en je over je grens tillen. Je wilt je goed voelen bij en door het sporten (tijdens het bewegen komen de gelukshormonen endorfine, dopamine en serotonine vrij) en stress over het sporten brengt je alleen maar verder van huis, evenals je lichaam stress bezorgen door te ver te gaan. 

4. Maak gebruik van de ochtend…

In de ochtend sporten, al is het maar een paar minuten, is overigens heel goed voor je energie de rest van de dag: je maakt je lichaam actief, de hormonen komen vrij en je lymfatisch stelsel wordt wakker gemaakt, wat goed is voor je immuunsysteem en het afvoeren van afvalstoffen. Het kan zijn dat bewegen voor je ontbijt ook bijdraagt aan afvallen, omdat je dan alles wat in de nacht nog niet vebruikt hebt, eerst opmaakt voordat je middels het ontbijt nieuwe energie in je lichaam stopt.

Kortom:

Kies iets waar jij blij van wordt, maak er tijd voor vrij en maak er een gewoonte van om regelmatig te bewegen. Op die manier geef je je lichaam de boodschap dat je actief wilt zijn (wat een boost in je metabolisme veroorzaakt), je plukt alle vruchten van de workout zoals hierboven beschreven, en je zult je goed voelen doordat je meer beweegt. Win, win, win 🙂

Luister hier de podcast!

Het gaat niet om hoeveel je eet…

Het gaat er meer om WAT je eet

Hallo lieve mensen, een kleine (grote?) realisatie die ik vandaag had… Ik ben sinds maandag weer bezig (voor de laatste 3 kilo’s) en doe het op de manier die ik ken en die werkt voor mij: kijken naar de verhouding tussen de vetten en de koolhydraten, geen snelle koolhydraten, veel groente en fruit (dat is de snelle koolhydraat uitzondering), de calorieën een beetje in de gaten houden, 5 eetmomenten binnen 12 uren, 3 keer per week een half uur lekker sporten (wii!!) en voor de rest werken met mindset en liefde voor mijn lijf <3Ik begon maandag op 65,5 kilo. Niet veel zwaarder dan voor de kerst, maar toch.Op woensdag was het 65. Helemaal fijn!Die dag kwamen er vrienden op bezoek en ik had een lekkere lunch gemaakt: scones en bananen-notenbrood gebakken zonder tarwe en suiker 🙂 Ik was van plan die dag gewoon niet te registreren in de voedingscentrum-app, want ik wist al dat het qua verhoudingen en calorieën niet al te best zou zijn, hahaha.En dat was zo. Want ik vulde het toch in, omdat ik dat aan mezelf had beloofd, en ik had een dag van tegen de 3000 calorieën. Wat bijna twee keer is wat ik normaal zou eten.Oef.Gisteren normaal gegeten, beetje rekening gehouden met die ietwat overvloedige dag, en vanmorgen…64,7!Dit bevestigt voor mij wat ik al wist:

  • het gaat meer om WAT je eet dan om hoeveel
  • je mind- en brainset zijn ongelooflijk belangrijk 
  • je komt niet zonder meer aan van een keer uit de band springen
  • je komt wel aan van de stress die je jezelf bezorgt over afvallen

Dus zorg goed voor jezelf, zonder stress, maak keuzes die bij jou passen en houd je daaraan uit liefde voor je lijf en niet uit angst voor kilo’s, en blijf je focussen op simpelweg gelukkig zijn. <3

Discipline vs. Strengheid

Discipline en streng zijn lijken heel erg op elkaar, maar voor mij is er een duidelijk verschil, alleen al in gevoel. Streng draagt van nature een negativiteit in zich, die discipline niet per definitie hoeft te hebben. 

Zodra je discipline gaat zien als een bondgenoot in plaats van een vijand, kun je discipline gaan inzetten om je doel te bereiken, en om de afspraken met jezelf te houden.

Heldere afspraken

Je wilt jezelf niet beperken, maar als je een afspraak te ruim maakt, dan schiet je er ook niets mee op. ‘Niet meer snoepen’ kan bijvoorbeeld te krap zijn, maar ‘minder snoepen’ is zo ongedefinieerd dat je er ook weinig mee kunt. Wees dus specifiek in wat je precies wilt doen om je doel te bereiken.

Vervolgens zet je discipline in om jezelf aan die afspraken te houden. Maak je afspraken met jezelf non-negotiable, wat wil zeggen dat je er niet eens meer over na gaat denken, maar het gewoon gaat doen.

De energie erachter

Als jij superstreng bent op jezelf, vanuit de angst het niet goed genoeg te doen, niet goed genoeg te zijn, aan te komen, het fout te doen of een andere negatieve emotie of overtuiging, dan gaat er ook iets niet goed. 

Benader jezelf vanuit de intentie om je doel te bereiken met liefde en geduld, zoals je een kind zou leren om niet met vuur te spelen. 

Consequenties

Wat doe je als je toegeeft of vasthoudt aan de afspraak die je met jezelf hebt gemaakt?

Wat ben je je brein aan het leren? Het gaat niet eens zozeer om dat ene koekje of snoepje, maar vooral over welke spaarpot je vult.

Vul je de spaarpot ‘genietmomentje’ of de spaarpot ‘zelfsabotage’?

Vul je de spaarpot ‘discipline’ of de spaarpot ‘niets veranderen’?

Het is van belang om bij elke keuze ook te kijken naar het grotere gevolg van de keuze die je maakt – als je verandering wilt doorvoeren, moet je je brein ‘opvoeden’, mag je liefdevol en krachtig de leiding nemen over jouw gedrag en gewoontes.

Let op: te veel is nooit goed. Discipline kan doorschieten en dat is natuurlijk niet te bedoeling. Dus zorg ervoor dat de afspraken waar je de discipline op toepast, gezond voor je zijn en je verder helpen. Evalueer af en toe of alles nog gaat zoals je wilt, of er dingen moeten veranderen of bijgestuurd. Blijf je bewust van je behoeften en hoe het met je gaat.

You got this.

Luister hier de podcast bij dit blog.

Je woord als toverstok

Er zit magie in de woorden die we spreken. Iedereen hanteert deze magie al, het is alleen over het algemeen een onbewust proces. In de podcast-aflevering van deze week en in het blog, schijn ik licht op hoe je die magie bewust kunt hanteren.

Wat je zegt, maak je waar. Wat je vroeger tegen jezelf zei, heb je waargemaakt. Wat je nu tegen jezelf zegt, vormt je toekomst. Je kunt dus nu het besluit nemen om je toekomst bewust te gaan sturen, door middel van de woorden die je zegt en de verhalen die je jezelf over jezelf vertelt.

De formule hiervoor is simpel:

1. Ik-vorm

2.  Tegenwoordige tijd (alsof het al zo is)

3. Positieve formuliering.

De enige waar je enige controle over hebt, ben je zelf. Je kunt niemand en niets anders sturen dan jezelf. Het begint dus altijd met jou. Een goede ‘toverspreuk’ gaat dus uit van jezelf: ik.

Daarnaast zeg je de spreuk alsof het al waar is. Vanuit de tegenwoordige tijd. Je maakt een declaratie voor wat je wilt, alsof het al gebeurd is. De beste formulering hiervoor is ‘Ik ben…’. Als dat je iets te heftig is, kun je ook kiezen voor ‘ik kies…’.

Het is ook belangrijk te bepalen wat je WEL wilt. Niet is vrij simpel te formuleren, maar brengt de aandacht van je hersenen naar datgene dat je niet wilt. Zorg dus dat je programmeert wat je wel wilt, zodat je op geen enkele manier bezig hoeft te zijn met dat wat je niet wil.

De magische factor: Spreek dit hardop. Dat verleent je woorden kracht, je maakt ze tastbaar, je zet de vibratie van die woorden letterlijk neer in de wereld. Daarnaast is er een ‘feedback-loop’ die ervoor zorgt dat je declaratie nog meer kracht krijgt, doordat je niet alleen spreekt, maar ook hoort. Je geeft en ontvangt tegelijk, waardoor de boodschap extra sterk wordt.

Voor meer hierover en hoe dit nu samenhangt met gevoel, luister naar de podcast!

Comfortabel buiten je comfort zone

Je brein houdt van voorspelbaarheid. Van de normale gang van zaken, van ‘hoe het altijd gaat’.

Op het moment dat jij iets wilt veranderen, omdat je weet dat dat beter voor je is, wil je brein daar eigenlijk niet aan.

Je moet dan namelijk die bekende zone verlaten, die comfort zone.

Er is een verschil tussen wat jij comfortabel vindt en wat je brein comfortabel vindt.

En dan…

Dan gaat je brein bokken. Als jij iets anders gaat doen dan normaal, dan wil je brein niet mee. Werpt je brein allerlei bezwaren op, vertelt je smoezen om het vooral niet op de nieuwe manier te doen. Je brein geeft je emoties waarop je normaal gesproken op een bepaalde manier reageert. Je kunt ‘disintegration anxiety’ krijgen, of zelfs een soort ‘shut down’ van je systeem.

Ik heb dat laatst ervaren, dat ik zodanig buiten mijn comfort zone stapte, dat mijn brein compleet in bok-modus ging.

Wil jij hier meer over weten, en ook horen wat je hiermee kun doen? Luister snel naar aflevering 72 van de podcast!

Snelle samenvatting:

Bewustzijn.

Wees je bewust van wat je aan het doen bent, leer onderscheid te maken tussen wat ‘waar’ is en wat niet. Luister naar je lichaam, en dan bovenal naar het zachtere, intuïtieve stemmetje dat je leidt in plaats van naar de schreeuwerige gevoelens en gedachten die je brein op je af stuurt.

Trek je terug in jezelf en luister. Neem een beetje afstand en… Zet door!